Statystyki wizyt w mojej witrynie poetyckiej: 479 660. Cenię dialog z wyjątkowym i wrażliwym odbiorcą. Zapraszam - Stefania Pruszyńska
wtorek, 15 sierpnia 2017
Bajkolandia morska, Stefania Pruszyńska

Bajkolandia morska, miniatura animowana, Stefania Pruszyńska

Wszelkie prawa zastrzeżone



poniedziałek, 14 sierpnia 2017
O owcy i wilku, Stefania Pruszyńska

 

Stefania Pruszyńska

O owcy i wilku

Niejedna owca w wilczej skórze długich lat dożywa.

Niejeden  wilk  w owczej skórze  długo dogorywa.

Wszelkie prawa zastrzeżone


sobota, 12 sierpnia 2017
Niekiedy milczę, Stefania Pruszyńska

 Stefania Pruszyńska

 

Niekiedy milczę... 

 

Niekiedy milczę. Powód jest niebanalny. I bynajmniej nie zakrawa na krotochwilkę:

 Nadal nie wiem, choć wiedzieć  powinnam,  jak być jednocześnie i owcą, i wilkiem.

Wszelkie prawa zastrzeżone 


 

sobota, 05 sierpnia 2017
Odpowiedź w tajemnicy Stworzenia, Stefania Pruszyńska

Bóg podarował ludziom wszystko, co stworzył, aby poznali odpowiedź na wszystko, czego sami nie potrafią podarować ani stworzyć – Stefania Pruszyńska (2017 r.)

Wszelkie prawa zastrzeżone


niedziela, 23 lipca 2017
W zazielni, Stefania Pruszyńska

 

W zazielni, Stefania Pruszyńska

Miniatura animowana oryginału. Technika własna

Wszelkie prawa zastrzeżone



Refleksja o sztuce, Stefania Pruszyńska

 

 

Sztuka nie wyrasta sama z siebie i nie jest w stanie jej tworzyć żadna istota poza człowiekiem. Dlatego też tak często wyrażała i wyraża w wielu swoich dziedzinach i utworach podziw dla Boga jako genialnego Autora największego i najwspanialszego dzieła: wszechświata, Ziemi, natury i człowieka. Twórcę niedoścignionego w tym dziele, jego niezliczonych formach, treściach, fenomenach i tajemnicach.

Dorobek sztuki się umacnia i rozszerza wyjątkowo dynamicznie. Przybywa nie tylko utworów, dzieł, lecz również instalacji czy akcji lub prowokacji artystycznych na żywo, zdających się sygnalizować przekonania ich twórców o wszystkomożności człowieka, samosprawstwie natury, a nawet sztuki. Albo mających demistyfikować takie poglądy.

A że sztuka, szeroko rozumiana,  jest również powoływana przez kolejnych nowych twórców, i nie po to, by dowieść wiary w istnienie Boga czy demonstrować  brak wiary w Jego istnienie  bądź zaprzeczać Jego istnieniu − w  utworach i dziełach, w wielu ich różnorodnych odmianach, daje jednak świadectwo novum w poszukiwaniach treści i form takich, które są zdolne unieść i wyrazić spór między sprzecznościami, wątpliwościami i niewiadomą co do istnienia Boga a wiarą w Boga Artystę wszech czasów. Niektóre z tych poszukiwań napotykają silne reakcje sprzeciwu, gdy są odbierane jako godzące w wartości czy treści religijne i przekonań uświęconych tradycją i konwencją.

Sztuka od  zawsze jest  szczególnym śladem  istnienia człowieka artysty. Bezustannie ewoluuje ku nowemu novum. Jest świadectwem każdego artysty i jego poszukiwań, które podejmuje z poczucia niezaspokojenia woli twórczej już stworzonymi dziełami. Pozostaje trwałym zapisem podejmowanego za każdym razem trudu nieustawania w dążeniu do doskonalenia form i treści i tworzenia tego, czego jeszcze nie było.

Nie ma sztuki bez artysty, bez jego wyobraźni, wrażliwości, talentu, umiejętności i emocji. Bez ustawicznej jego pracy nad sobą, nad samodoskonaleniem, nad pogłębieniem świadomości.

Artysta tworzy dzieło, lecz i dzieło tworzy artystę.

Mowę pokory sztuka objawia, gdy pozostaje wierna zastanemu, klasycznemu wzorowi form lub stanowi zwierciadło dojrzanego obiektu i jego stanu. W krzyku jednak i buncie wobec kanonów i sztywności myślowej jest wymowna i objawia moc, która może dokonywać przebudowy myślenia u wielu. Odsłania się po tajemnym wysiłku przenikania wielu tajemnic i nasączaniu form ich treściami.  Raz buduje twierdze, a raz je burzy. Scala i rozbija. Zbliża i oddala.

W odbiorze zastanawia, zachwyca, cieszy lub budzi obiekcje. Nic też w tym dziwnego, że tak często magnetyzuje, inspiruje czy rozbudza wyobraźnię i wznieca wiele emocji, w tym niekiedy gwałtownych − wszak mówi z głębi ducha twórców do głębi ducha tych, którzy nad nią z uwagą przystają i nie poprzestają na li tylko powierzchownym jej oglądzie.

Stefania Pruszyńska



sobota, 22 lipca 2017
Gdzie drwalom każą ciąć... − Stefania Pruszyńska

Gdzie drwalom każą ciąć, tam  dziuple i dzięciołów, i sów jednakowo zagrożone − Stefania Pruszyńska

Wszelkie prawa zastrzeżone​


Imaginacja VIII, Stefania Pruszyńska

 

Imaginacja VIII, Stefania Pruszyńska

Miniatura oryginału, animowana. Technika własna

Wszelkie prawa zastrzeżone



„I tak ja widzę przyszłą w Polsce sztukę...” – Cyprian Kamil Norwid

 

„I tak ja widzę przyszłą w Polsce sztukę,

Jako chorągiew na prac ludzkich wieży,

Nie jak zabawkę ani jak naukę,

Lecz jak najwyższe z rzemiosł apostoła

I jak najniższą modlitwę anioła” – Cyprian Kamil Norwid, „Promethidion” (1851 r.)



poniedziałek, 17 lipca 2017
Enigma II, Stefania Pruszyńska

Enigma II, Stefania Pruszyńska

Wszelkie prawa zastrzeżone



Demistyfikacja

 

Gdy twój ukochany kot zjada z twojego talerza porcję smakowitego kurczaka, od razu pomyśl, że był bardziej głodny od ciebie, a za ułamek sekundy miej odwagę się przyznać przed samym sobą,  że niczym się nie różnisz od niego, skoro najpierw myślisz o swoim głodzie – Stefania Pruszyńska


 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 9